O D ! g ! M O N

ได้ฤกษ์ ชัย มา อัพบล็อคแว้ววววววววววววววว

วันก่อนได้มีโอกาสเข้ามา นั่งเพลินในร้านเนต (ซึ่งจริงๆ มันไม่ใช่นานๆ ทีมา แต่ นานๆ ถี่ อะ)
แล้วพบกับเรื่องที่ผม น่าจะมองข้าม แต่ผมไม่อยากมองข้ามอะ

ผมพบกับ คนพิการทางการรับฟัง และการพูด (คนใบ้) เข้ามานั่งเล่นอยู่ในร้านเนตด้วย และโปรแกรมที่เหนนั้น
ก้อคือโปรแกรม CAM FROG เราคงรู้กันดีนะครับ ว่าโปรแกรมนี้ถูกสร้างมาเพื่อการณ์ใด และเพื่อคนกลุ่มใด
ผมถามเพื่อนผมที่กำลังสนทนากันทาง สื่ออิเล็คอย่าง MSN ว่าคิดอย่างไร เพื่อนผมก็บอกแค่ว่า

“อืม ก้อดีไง เค้าเหล่านั้นคุยกันไม่ได้เหมือนเรา ไม่ได้ยินเสียงอะไรต่างๆ เหมือนเรา เค้าก้อแค่คุยกันผ่านสื่ออิเล็คเท่านั้น”

ใจผมก็อยากจะรู้สึกแค่นั้น เหมือนกัน ผมปล่อยให้เหตุการณ์วันนั้นผ่านไป และหลายวันต่อมา ผมก้อพบกับกลุ่มคน
ที่มีลักษณะภายนอกเหมือนกับคน คนๆ นั้นที่ผมเจอ เข้ามากันเปนกลุ่ม โดยมีตัวแทนสองคนนั่งเล่น CAM FROG
และอีก 3-4 คนมุงดู การสนทนาผ่านหน้าจอกลมๆ ….

ไม่อยากคิดต่อเลยครับ ว่า วันข้างหน้า เค้าจะเพิ่มจำนวนคนที่เล่นแบบนี้ มากขึ้นแค่ไหน และถ้าวันนึง เค้าเหล่านั้นได้กลาย
เปนเหยื่อ ของคนเลวในสังคม ลงข่าวหน้าหนึ่งขึ้นมา ใครๆ หลายๆ คนที่เหนดีเหนงาม หรือ ไม่ปฏิเสธเหตุการณ์ในวันนั้น
ไม่หยุดยับยั้งเค้าเหล่านั้นให้ เลิกเล่นซะ จะรู้สึกยังไง …. จะยังคนเหนว่ามันไม่ใช่ เรื่องของตัวเองต่อไปหรือไม่

ปัญหาของคนข้างๆ คุณ ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องของคน แต่อย่าลืมนึกไปนะครับ ว่า แค่ผีเสื้อกระพือปีกครั้งเดียว
ก็ทำให้โลกทั้งใบสั่นครอนได้นะครับ

เคยได้ยินกันมาบ้านใช่ปะ คำว่า’หัวนอนปลายเท้า’

อย่ามาบอกนะว่าเกิดไม่ทัน คำๆ นี้ เพราะในละครน้ำเน่า เอามาใช้บ๊อยๆ ยิ่งกับละครที่ แม่ผัวเปนคนรวย แล้วนางเอกเปนคนจ๊นจน … แล้วสุดท้ายตอนจบ นางเอกก้อดันร๊วย รวย หรือบางเรื่องอยากแหกคอก ก็เปลี่ยนใหม่เปน พระเอกยอมกัดก้อนเกลือกิน … ละครทั๊ย ไทย

นอกเรื่องไปนาน เข้าเรื่อง เข้าเรื่อง

คือ ผมรู้คับว่าทุกคน ต้องมีห้องนอนเปนของตัวเอง และก้อชอบที่จะแต่งห้องนอน ของตัวเองใช่ปะ แล้วคนกลุ่มหนึ่งก็ชอบที่จะเปิดตามหน้าหนังสือ ชอบที่จะไปหาดีไซเนอร์ ให้แต่งห้องให้ หรือบางคนก้อไม่ได้แต่งอะไรมากมาย มีไรก้อยัดๆ เข้าไป ก้อกลายเปนดีไซน์ ไปโดยปริยาย แล้วเคยมีใครบ้างป่าวครับ ที่แต่งห้องมาแล้วรู้สึกไม่ถูกใจ หรือ เคยมั้ยครับที่เดินเข้าห้องนอนใครแล้ว รู้สึกว่ามันน่าอยู่

ห้องที่อยู่แล้วไม่สบายใจ เพราะมันไม่อบอุ่น เพราะห้องๆ นั้นถูกแต่งขึ้นโดยที่ไม่มีวิญญาณ (ไม่ใช่ผี สาง) แต่หมายถึงไม่ได้ปั้นแต่งจากความรู้สึกอะ ไม่ได้ใส่เอาความจริงใจในการตกแต่งเข้าไป แล้วอะไรล่ะคือความเป็นวิญญาณในห้องๆ นั้น …

นั่นละครับคือประเด็นที่ผมกำลังจะพูดถึง ผมรู้สึกว่า ห้องนอนของคนเรามันบ่งบอกความเป็นตัวเป็นตนของคนได้มากมายเลยนะครับ เพราะของที่อยู่ในห้องนอน ของแต่ละคน นอกจากของรักของหวง (หนังโป๊ หนังสือโป๊ รูปแฟนเก่า ของขวัญชิ้นแรกที่ได้จากแฟนคนแรก ฯลฯ)แล้ว ยังเปนของส่วนตัวที่ต้องจับใช้ ให้สึกหรออยู่ไม่ขาดมือ และรวมไปถึงของแต่งห้องด้วย ถ้าคนที่รัก เรโทร ห้องก้อจะดูเรโทร คนที่รัก ดารา ห้องก้อจะเตมไปด้วยรูปดารา คนที่รักต้นไม้ ห้องก้อจะมีต้นไม้ คนที่รัก แฟน ห้องก้อจะมีแฟน … (เอ๊ย มะช่าย นอกประเด็น คับนอกประเด็น)

เพราะฉนั้นผมจึงรู้สึกว่า การที่เราอยากจะรู้จักใคร สักคนนึงได้ดีที่สุด ห้องนอนของคนๆ นั้นบ่งบอกได้ดีทีเดียวเลยละว่าคนๆ นั้นเป็นยังไง ชอบอะไร ฯลฯ

แล้วคุณละมีห้องนอนเป็นแบบไหน พร้อมจะให้ผมเปิดดูรึเปล่า