Filed under: มากมาย ...
เหงื่อเยอะอยู่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ แดดร้อน
หงุดหงิดง่ายอยู่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ แดดร้อน
ตัวเหม็นง่ายอยู่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ แดดร้อน
ตัวดำอยู่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ แดดร้อน
หน้ามันง่ายอยู่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ แดดร้อน
…
แดดร้อนอยุ่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ โลกร้อน
อากาศอบอ้าวอยู่แล้ว ก้อต้องเยอะกว่าเดิม เพราะ โลกร้อน
ยูวีสูงอยู่แล้ว ก้๖องเยอะกว่าเดิม เพราะ โลกร้อน
…
เรามาช่วยทำให้โลกหายร้อนกันเถอะ ครับ ร่วมกันรณรงค์ใช้ถุงผ้า นะครับ
Filed under: มากมาย ...
… กลับมายืนที่เดิม ที่ๆ เคยคุ้นตา ที่ๆใจนั้นคอยเรียกหา เฝ้าคิดถึงวันที่ผ่านมา …
เนื้อเพลงท่อนนี้ขึ้นมามีใครจำมะได้บ้างครับ ขอเสียงหน่อย …
(เสียงบ่น งืมงำๆ จากน้องๆ รุ่นใหม่ๆ บางคน)
วันนี้กลับมาอัพบลอคตามคำเรียกร้อง และท้วงติง ของหลายๆ คนที่เฝ้ารออ่านบล็อคของผมอยู่ครับ
(เอหรือเราคิดไปเองหว่า ว่าเค้ารอเราอยู่)
นึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไรดี นึกไม่ออก
ไม่ออก
ไม่ออก
ออก
ออก
ออกแว้ว
วันนี้ไปสัมภาษณ์กับเพื่อนๆ เกี่ยวกับการทำหนังสือ around หนังสือทำมือ ของนักเขียน กับ นัก (อยาก) เขียน ผ่านการสัมภาษณ์ของน้องเม นักศึกษาปริญญาตรี จากพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) จากการสัมภาษณ์ที่ผ่านไปอย่างครื้นเครง ซึ่งโดยรวมแล้วเปนผมและเพื่อนๆ ที่ครื้นเครงกันมากกว่า น้องที่มาสัมภาษณ์ พวกเราจึงพยายามดึงเอาน้องเข้ามาร่วมครื้นเครงด้วย จนทำได้สำเร็จ … จากความไม่รู้จัก กลายเปนความคุ้นเคย ผ่านเลยเปนความเกรงใจที่น้อยลง แต่ยังคงเคารพสิทธิ์ซึ่งกันและกัน กาลเวลาผ่านล่วงเลยไป เราสัมภาษณ์ น้อยกว่าพูดคุยเรื่อยเปื่อย นอกประเด็นบ้าง เข้าประเด็นบ้าง เริ่มสร้างบรรยากาศให้สนุกสนานมากขึ้น
น้องเม ชอบที่จะเข้าไป search คำต่างๆ เพื่อหาความหมาย คำนิยามในหลายๆ คำ เพราะชอบที่จะได้ความหมายที่กว้างกว่าแค่ ราชบัณฑิตยสถาน บัญญัติไว้
ต้อม นาย ฝน และตัวผมเอง ชอบที่จะเขียนไดอารี่ (บล็อค) ที่กล่าวถึงทัศนคติเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆ ที่พบปะในแต่ละวัน (เหมือนอย่างที่ทำอยู่ตอนนี้)
ฝน กับ ต้อม คือคนที่เคยไม่คุ้นเคยกับโลกไซเบอร์ แต่ตอนนี้ติดไปแล้ว
ต้อม นาย ฝน และผม รวมไปถึงอีกหลายๆ คนที่เคยพบปะ ได้ยิน เหตุการณ์แย่ๆ จากโลกไซเบอร์ จึงรู้สึกว่าทัศนคติของคนในโลกไซเบอร์ไม่จริงใจ และ ไม่จริงจัง
แต่
around ทำให้พวกเรารักกัน
…
ขอบคุณทัศนคติที่ดีๆ ที่ทำให้เรารู้ว่า บนโลกใบนี้ยังมีคน ที่ต่างกันในทุกๆ อย่างประกอบกันอยู่ จงอย่าเลือกปฏิบัติกับคน ตราบใดที่คุณยังไม่เลือกที่จะรู้จักคนๆ นั้นอย่างถ่องแท้ และแท้จริง
Filed under: มากมาย ...
หัวใจ : ความรักช่วงนี้แกเปนไรวะ เหนหายใจเข้า หายใจออก ก็มีแต่ที ๆๆๆ บ้ารึเปล่า เค้าจะรักแกจริงแค่ไหนวะ รู้จักกันแค่รูปแล้วก้อคุยกันมาแค่ เดือนนึง กับอีก 20 วัน ยังไม่ได้เจอกันเลย
ความรัก : กูไม่รู้หรอกว่าเรื่องราวระหว่างเค้าและกูจะดำเนินไปอีกนานแค่ไหน แต่กูมั่นใจว่าคนนี้นะใช่สำหรับกู การที่จะหาคนที่ใช่ทั้งหมด เพอร์เฟค แม่งไปทุกอย่างไม่มีหรอก แค่เค้าเปนคนๆ นึงที่เข้าใจกู และรับในวิถีชีวิตที่กูเปนได้ กูก้อพอใจแล้ววะ ส่วนเค้าจะรักกูมาก หรือน้อยแค่ไหนกูไม่สนใจวะ กูรักเค้าก้อพอแล้ว
หัวใจ : ทำเป็นพูดดีไป กูรักเค้าก้อพอแล้ว กูก้อเหนมึงพูดอย่างนี้กับทุกคนที่มึงรักอะ ว่ามึงรักเค้า มึงรักเค้า มึงรักเค้า แล้วสุดท้ายเปนไง ก้อต้องเลิกอยู่ดี
ความรัก : มึงคิดอย่างนี้หรอ
หัวใจ : ก้อไม่รู้ดิ กูอยู่กับเจ้าของร่างกายมา ยี่สิบกว่าปีแล้ว ตลอดเวลาที่เดินทางผ่านมาถึงทุกวันนี้ กูมองเหนผ่านเจ้าลูกตา สองดวงกลมๆ นั้น แล้วก้อยังไม่เคยเหนใจที่จะมีความรักจีรังยั่งยืนสักคน ดูอย่างพี่สาวแกสิ จนป่านนี้ก้อยังไม่เหนจะประสบความสำเร็จในด้านความรักเลย
ความรัก : ถ้าตราบใดที่คนเรายังไม่รู้จักกับความรัก อย่างแท้จริง และเข้าใจมัน ใช้มันให้ถูกวิธี ก้อไม่มีทางที่มีความสุขกับมันได้หรอก
หัวใจ : ดูท่าแกจะมั่นใจจริงๆ นะว่าแกรู้จักความรักดีแล้วอะ
ความรัก : ก้อไม่ได้หมายความว่าฉันจะรู้จักดี กว่าคนอื่นๆ หรอก เอาเปนว่า แกมีหน้าที่แค่เปนที่เกบรักษาความรัก ตามที่พระเจ้าต้องการ แกก้อทำหน้าที่นี้ต่อไปละกันนะ แล้วคอยดูละกันว่าความรักครั้งนี้จะเป็นไงต่อไป
หัวใจ : ….
Filed under: มากมาย ...
Sunday is gloomy, my hours are slumberless
Dearest the shadows I live with are numberless
Little white flowers will never awaken you
Not where the black coach of sorrow has taken you
Angels have no thought of ever returning you
Would they be angry if I thought of joining you?Gloomy Sunday
Gloomy is Sunday, with shadows I spend it all
My heart and I have decided to end it all
Soon there’ll be candles and prayers that are sad I know
Let them not weep let them know that I’m glad to go
Death is no dream for in death I’m caressing you
With the last breath of my soul I’ll be blessing you
Gloomy Sunday
Dreaming, I was only dreaming
I wake and I find you asleep in the deep of my heart, here
Darling, I hope that my dream never haunted you
My heart is telling you how much I wanted you
Gloomy Sunday
…
ไม่รู้เคยได้เห็นได้ฟังกันยัง
บทเพลงแห่งความตาย
…
วันอาทิตย์ที่แสนเศร้าวันอาทิตย์นี้ช่างแสนเศร้า
ฉันไม่สามารถจะล้มตัวลงนอนได้
ต้องใช้ชีวิตอยู่กับความมืดที่ไม่มีวันจบสิ้น
ดอกไม้ขาวหล่าวนั้น จะไม่ช่วยให้เธอฟื้นขึ้นมาได้
ไม่แม้กระทั้งที่ที่รถสีดำคันนั้นพาเธอไป
หล่าวเทวดาทั้งหลายจะไม่มีวันคืนเธอกลับมาหาฉันได้
พวกเค้าจะโกรธมั๊ยถ้าฉันจะไปหาเธอแทน วันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
วันอาทิตย์นี้ช่างแสนเศร้า
ฉันอยู่แต่ในความมืดมานานพอแล้ว
ฉันและหัวใจของฉันได้ตัดสินใจที่จะจบทุกอย่างแล้ว
อีกไม่นานฉันก็จะห้อมล้อมไปด้วย
ธูปเทียนและคำภาวนา ฉันรู้ว่ามันเศร้า
แต่อย่าร้องไห้ไปเลย เพราะว่านี่เป็นสิ่งที่ฉันต้องการทำ
ความตายสำหรับฉันไม่ใช่ความฝัน
เพราะว่าฉันจะได้สัมผัสเธออีกครั้ง
ด้วยลมหายใจสุดท้ายของฉัน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
นั่นเป็นเพียงแค่ความฝัน
ฉันตื่นขึ้นมาเห็นเธออยู่เคียงข้างในใจของฉัน
ฉันหวังว่าความฝันของฉันนั้นไม่ได้ทำให้เธอเศร้า
เพราะหัวใจของฉันกำลังบอกเธอว่า
ฉันต้องการเธอมากแค่ไหนวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
แต่งโดย ลาฟโร จาร์วัว
ทำนองโดย เรซโซ แซร์
นี่คืออีกหนึ่งบทเพลงที่ได้ถูกห้ามนำเข้าและเปิดในหลายๆประเทศ
อาทิเช่น ฮังการี และ อังกฤษ เพราะนี่คือหนึ่งบทเพลง
ที่ส่งผลต่อภาวะจิตใจ และเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด กับการตายของคน 200 คน
ขออนุญาตที่จะไม่หยิบยกเพลงนี้มาให้ฟังนะครับ เพราะไม่อยากสนับสนุนให้ได้ฟังกันครับ
โดยเฉพาะกับคนที่มีจิตใจอ่อนไหวอยู่ ณ ตอนนี้ แต่หากใครอยากลองรับรู้ดูว่าเป็นยังไง
ก็ลองหาฟังกันดูนะครับ ….
