O D ! g ! M O N


เขาเขียวหฤหรรษ์ ตอนที่ 1
ธันวาคม 7, 2009, 2:02 pm
Filed under: เรื่องเล่าของใบไม้

“ต้นๆ ตื่นได้แล้วลูก ถึงแล้ว” เสียงดังฟังชัดของผู้เป็นแม่ทีดูคุ้นเคย ปลุกให้ลูกชายตื่นขึ้นจากเบาะหลังด้วยอาการงัวเงียสายตากวาดมองไปรอบๆ ก็พบว่าตนเองนั้น มาถึง ณ สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“เร็วๆ รีบเดินไปล้างหน้าล้างตาซะ เด๋วจะได้ขึ้นรถราง คนจะมาอะไรกันเยอะแยะก็ไม่รู้ นี่ละน๊าถึงไม่อยากออกมาเที่ยวในวันหยุด ฉันละเบื่อจริง จิ๊งงงงงงง” เสียงผู้เป็นแม่เจื้อยแจ้วไม่ขาดปาก ขณะที่กำลังเหลียวซ้ายแลขวาเตรยมสัมพาระเพื่อลงจากรถ สร้างความเบื่อหน่ายให้กับผู้เป็นสามีเป็นอย่างยิ่ง แต่อุตส่าห์ทนมาเป็นสิบๆ ปีได้ จะทำอะไรได้ นอกจากทำเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ให้หมดๆ ปัญหาไปซะดีกว่า

ต้นเดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยอาการที่สดชื่นขึ้นมาเพียงเล็กน้อย เดินตามผู้เป็นแม่ไปยังป้ายจอดรถราง ก็พบกับผู้คนที่มากมายเบียดเสียด จอแจ ไม่นานนัก รถรางที่รอคอยก็มาจอดรอด้านหน้า และเหตุการณ์ชุลมุมก็เกิดขึ้น ต่างคนต่างกรูกันขึ้นไปจับจองที่นั่งเป็นของตนเอง พอได้ที่นั่งเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็นั่งนิ่งใบหน้าเย็นชา ไร้ซึ่งความรู้สึก ประหนึ่งหุ่นปั้นนิ่งที่ถูกตั้งไว้บนรถราง ส่วนใครที่ยังไม่ได้ที่นั่งก็ยังคงกุลีกุจอมองหาที่นั่งในแถวถัดๆ ไป

“ขึ้นมาซิต้น จะยืนทำไรตรงนั้นละ”
“ไม่อะแม่ รอขบวนหน้าละกัน”
“ขบวนหน้าก็ต้องแย่งกันขึ้นเหมือนกัน”

จบการสนทนาประโยคนั้น ต้นรู้ดีว่าตนเองต้องทำอย่างไร จึงเงียบเป็นการจบการสนทนาหัวข้อนั้นโดยฉับพลัน และทำตัวเป็นลูกที่ว่านอนสอนง่ายเดินขึ้นรถแต่โดยดี ก่อนที่ผู้เป็นแม่จะบ่นพร่ำอะไรออกมาอีกมากมาย ทำให้บรรยากาศเขาเขียววันนี้จะกร่อยไปมากกว่านี้ เพราะเพียงแค่บรรยากาศที่รวมๆ ทั้งหมดนี้ เขาเขียวก็ช่างหฤหรรษ์ เสียเหลือเกิน

Advertisements


ทางเลือกที่ถูกหยิบยื่นมา
สิงหาคม 12, 2009, 3:45 pm
Filed under: เรื่องเล่าของใบไม้

บางทีคนเราก็มักจะไม่มีทางเลือก
เพราะเราอยู่ในโลกที่เหมือนเลือกได้*

ถ้าคนเราเป็นเหมือนข้อสอบ สามารถสร้างตัวเลือก ก. ข. ค. ง. ได้เองในทุกเรื่องก็คงดี
แต่ในความเป็นจริงทางเลือกของชีวิตคนเราก็เป็นเหมือนแค่แบบสอบถามง่ายๆ ที่มีทางเลือก
อยู่แค่สองทางคือ ใช่ และไม่ใช่

… เพราะเราอยู่ในโลกที่เหมือนเลือกได้

ถึงจะมองเห็นว่ามีอยู่สองทางเลือกให้เราเลือก แต่ก็ใช่ว่าเราจะได้มีสิทธิ์ในการเลือกอย่างชอบธรรมเสมอไป บางทีเราต้องการเลือกในสิ่งที่ใช่ แต่ด้วยกฏเกณฑ์ และเหตุผลหลากหลายประการประกอบกันไป สุดท้ายเราก็ไม่ได้เลือกในสิ่งที่ใช่อยู่ดี

… เพราะเราอยู่ในโลกที่เหมือนเลือกได้

ผมจึงดูเหมือนว่าแทบจะไม่มีโอกาสเลือกในการทำงาน ที่มันประดังเข้ามาหาตัวผมเองพร้อมๆ กัน ในเวลานี้เลย ดูกลายๆ ก็น่าจะเป็นเหมือนโชคทองลุ้นล้านที่อยู่ๆ ก็มีบริษัทสามบริษัทที่มีชื่อเสียงและเป็นบริษัทอันดับต้นๆ ของวงการกราฟฟิค ที่ใครๆ ก้อต้องการตอบรับให้ผมเข้าไปร่วมงานพร้อมๆ กัน แต่ทว่าถ้าทั้งสามช่องทางที่ผมกล่าวมานี้ ไม่ได้เป็นโอกาสที่มาพร้อมกับความช่วยเหลือจากคนๆ นึง

คนๆ นึงที่อยู่ๆ ก็มามีบทบาทที่หยิบยื่นหนทางดี ให้ผมได้เลือกสมัครงานกับสามบริษัทนั้นๆ และยังหยิบยื่น ‘ชื่อ’ ของเขาคนนั้นมาเป็นใบเบิกทางให้อีกต่างหาก

ทำไมผมถึงต้องไม่มีทางเลือกด้วย หรือ จริงๆ แล้วผมเลือกได้แต่ผมไม่เลือก ?

… เพราะเราอยู่ในโลกที่เหมือนเลือกได้

หรือ เพราะเราไม่กล้าที่จะเลือก ในสิ่งที่ใช่สำหรับตัวผมเอง

หรือ จริงๆ แล้วมันอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับผม แต่ผมแค่กระวนมันไปเอง

 

 

แต่ถึงกระนั้นก็ตาม ตอนนี้ผมได้เลือกแล้ว ถึงมันจะเป็นหนทางที่ ‘ไม่ใช่’ สำหรับผมในตอนนี้ ถึงมันจะเป็นหนทางที่ใครสักอีกหลายๆ คนอาจจะมองว่ามัน ‘ใช่’ สำหรับผม ผมไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วมันจะดีหรือร้ายสำหรับผมแค่ไหน แต่ผมก็เลือกแล้ว เลือกด้วยเหตุผลที่ผมว่าคู่ควรแก่มันที่สุด เลือกด้วยเหตุผลที่ชั่งน้ำหนักแล้วคิดว่ามันเหมาะสมที่สุดแล้ว เลือกด้วยเหตุผลที่ผมคิดว่าผมตรึกตรองมันอย่างดีที่สุดแล้ว

… ถ้าวันใดที่คุณมีโอกาสจะเลือก
… ขอให้คุณได้เลือกในสิ่งที่คุณคิดว่า ‘ใช่’ สำหรับตัวคุณเอง
… หรือถ้าที่คุณเลือกมันจะ ‘ไม่ใช่’ แต่ขอให้สักวันมันเป็นอะไรที่ ‘ใช่’ เข้าสักวัน

(ได้แรงบันดาลใจมาจาก ‘too late’ : wannasingh.wordpress.com)



welcome to birthday party ++
มิถุนายน 15, 2009, 3:14 pm
Filed under: เรื่องเล่าของใบไม้

Resize CARD

welcome to birthday part between oat and pipe

“Super Hero Super Birthday Party”

Date : Thursday 9 July 2009
Time : 20:19 pm – 00.00 am
Place : The Common Ground
(U can see map and Profile at http://cgmusic.hi5.com)

Dress Code : Everything Look Like Superhero.



เธอกลับมาแล้ว !!!
มิถุนายน 13, 2009, 6:45 am
Filed under: ภาพ เสียง ดู

มาคราวนี้คงมาแลปกกว่าเดิม เพราะว่า เราแค่อยากจะมาช่วยฝาก โปรโมตอัลบั้มใหม่

พร้อมกับทรงผมทรงใหม่ที่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างหนาหู

 

ไงก้อฝากติดตามผลงานพี่คนนี้ด้วยนะคับ

 

tatayoung_forum



ทน + อยู่ + ทน
มิถุนายน 4, 2009, 8:06 am
Filed under: คิดมาก คิดmind

มีทางเลือก อยู่ 2 ทาง

ระหว่าง

 

 

 

ทนอยู่

 

 

 

 

 

 

 

อยู่ทน

 

 

คุณจะเลือกแบบไหน ?



วิกฤตเป็นโอกาส หรือ วิกฤตสร้างปัญหา
พฤษภาคม 24, 2009, 3:39 pm
Filed under: คิดมาก คิดmind

ในสภาวะที่ผ่านเข้ามาในช่วงนี้ คงพอจะทำให้คนเราได้ฝึกสมอง ประลองปัญญากันบ้างไม่มากกน้อยละนา …

แต่ใครจะใช้สติปัญญา แก้ปัญหา เผชิญปัญหา หรือ หนีปัญหา ก้อสุดแต่จะวิเคราะห์หาทางกันไป

มันขึ้นอยู่กับว่า คุณมองวิกฤตนี้เป็น โอกาส หรือ ปัญหา กันแน่ !!!

 

ในสภาวะคับขันของเศรษฐกิจแบบนี้ หลายๆ คนคงเห็นอยู่ว่า ได้เกิด วิกฤตว่างงานขึ้น มีคนที่ตกงานรวมหลายร้อย ล้านชีวิต ก่อให้เกิดปัญหาต่างๆ กันออกไป ละคนก้อต้องหาทางแก้ปัญหาของตัวเอง เอาตัวรอดในสังคมกันต่อไป บ้างก้อกลับไปทำไร่ทำนาต่างจังหวัด บ้างก้อหางานใหม่ บ้างก้อเปลี่ยนอาชีพกันไปเลย ไปเป็นขโมยขโจร เป็นมิจฉาชีพตามแต่ความถนัดละคนกันไป

ตัวผมเองตอนนี้ก็เจอสภาวะวิกฤตอยู่เช่นกันคับ แต่ทว่าผมไม่ได้เป็นหนึ่งในหลายร้อยคนที่ตกงานนะคับ แต่ผมกำลังอยากจะเปลี่ยนงาน … แต่ทว่าด้วยสภาวะเศรษฐกิจแบบนี้ การหางานใหม่ ช่างยากเย็นแสนเข็ญเสียเหลือเกิน กำลังสงสัยอยู่ละสิว่าจะเปลี่ยนงานทำไม เอาเป็นว่าผมขออธิบายง่ายๆ ละกันนะคับ การที่คุณต้องทำงานในที่ ที่คุณเริ่มร่อยหลอความรู้สึกดีๆ ลงไปทุกวัน ด้วยปัญหาที่ประดังเข้ามา บวกกับความไม่มั่นคงตลอด 1 ปีกว่าๆ ที่ทำงานมาแล้วยังไม่ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำสักกะที เป็นคุณยังจะทนต่อไปปะคับ …

คงมีหลายๆ คน พยักหัวหงึกๆ ปนส่ายหัวเล็กน้อยว่า “ทนๆ ไปเหอะ ยังดีกว่าตกงานไม่มีงานทำ” … เออ ก็จิงอยู่นะคับ ที่ท่านคิดนะคับ แต่ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น ผมกลับคิดว่า ณ ช่วงเวลานี้ เจ้าของกิจการหลายๆ ธุรกิจ อันรวมไปถึง เจ้านายผมด้วยเนี่ย กำลังคิดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องว่า “พวกเอ็ง ไม่มีใครกล้าออกจากงานได้แน่ๆ หรอก เพราะเศรษฐกิจแบบนี้จะไปหางานใหม่ได้ที่น๊ายยยยยยยยยยยยยย” (ลงท้ายเสียงสูงๆ นะคับ) เมื่อเค้าคิดแบบนี้ได้ เค้าก้อพร้อมที่จะกดดันเราได้ทุกรูปแบบ กดดันให้ทำงานให้มีประสิทธิภาพ กดดันให้ทำงานแบบวัวแบบควายกันต่อไป … แล้วด้วยเหตุผลประการใดที่เราต้องทนกันต่อไปครับ

คุณคับ พวกคุณลืมนึกอะไรไปอย่างนึงกันหรือเปล่า … ด้วยสภาวะเศรษฐกิจแบบนี้ หลายๆ องค์กรกำลังต้องการประคับประคองกิจการเพื่อความอยู่รอด ดังนั้น หลายๆ กิจการจึงต้องยอมเปลี่ยนแปลงด้วยหลากหลายวิธี อาทิเช่น ปลดพนักงานที่ด้อยคุณภาพออก ต้อนรับพนักงานคุณภาพเยี่ยมเข้ามาทำงานแทน / ปลดพนักงานคุณภาพเยี่ยมแต่เงินเดือนสูงออก เพื่อนำพนักงานคุณภาพเยี่ยมแต่เงินเดือนต่ำกว่า เข้ามาทำงานแทน ในช่วงช่องว่างแบบนี้ละคับ ที่แสดงให้เห็นว่า เรามีสิทธิ์เลือกนะครับ เลือกที่จะทำงานที่ใด ไม่อยากทำงานที่ใด … แต่ทว่า คนส่วนใหญ่กลับไม่มองแบบนั้น เพราะมัวแต่จมอยู่กับภาพข่าว คนตกงาน การปลดพนักงาน จึงไม่กล้าที่จะหาทางออก

ผมไม่ได้ต้องการจะมายุแยงให้ใครออกจากงานหรือเปลี่ยนงานอะไรหรอกนะคับ เพราะอย่างที่ผมได้กล่าวไว้ข้างต้นแล้วว่า มันขึ้นอยู่กับว่า คุณมองวิกฤตนี้เป็น โอกาส หรือ ปัญหา กันแน่ !!!

สำหรับผม นี่คือ โอกาส คับ ผมไม่รู้ว่า รถไฟที่ผมจะกระโดดขึ้นไปขบวนนี้จะนำพาผมไปทางไหน แต่ผมเลือกแล้วที่จะกระโดดขึ้นไป …



ว่างเปล่า
พฤษภาคม 16, 2009, 4:03 pm
Filed under: 1

จะว่ามาตามหน้าที่ ก็ไม่เชิง เพราะ มันคงเป็นหน้าที่ ที่บกพร่องเป็นที่สุด

12 กุมภาพันธ์ ถึง 16 พฤษภาคม … นานโข

จะว่ามาเพราะความคิดถึง อันนี้พอมีส่วน เพราะงานเยอะ ธุระปะปังรัดตัว

นานๆ ทีจะได้แวะ มาฟลาเนอร์ แวะมา wordpress กับเขาสักที

จะว่ามาด้วยความเสน่หา อันนี้ไม่แน่ เหนมีคนมาเรียกร้องให้เราอัพ

 

แต่ นึกไม่ออกว่าจะอัพอะไรดี ก้อเอาเปนว่า มาอัพละนะ …